|
بسمه تعالي
بيانيه شركت كنندگان در مراسم روز جهاني
بيابانزدايي سال 83
اصفهان ـ 28/3/83
17/ژوئن/2004
كنفرانس سران سال 1992 ريو كه براي
تنظيم برنامه اي جهت قرن 21 و در راستاي حفاظت از محيط زيست و جلوگيري از
تخريب سرزمين برگزار شد، كنوانسيون ملل متحد براي مقابله با بيابانزايي
را در سال 1994 به ارمغان آورد و اين بارقه اميدي بود براي كشورهاي
مبتلابه كه بتوانند با همكاري و عزم جدي به طور ريشه اي با اين مسئله
مقابله نمايند. هم اكنون در سال 2004 اكثر كشورهاي عضو اين كنوانسيون
برنامه اي را براي مقابله با پديده بيابانزدايي تحت عنوان برنامه اقدام
ملي مقابله با بيابانزايي تدوين نموده اند. جمهوري اسلامي ايران نيز كه
جزو اولين امضاء كنندگان اين كنوانسيون بشمار مي رود، برنامه مدون خود
را براي كوتاه مدت، ميان مدت و بلند مدت به منظور مقابله با اين پديده
تدارك ديده است. سياستهاي حاكم بر اين برنامه توسط وزير محترم جهاد
كشاورزي جهت لحاظ شدن مفاد آن در برنامه پنجساله چهارم توسعه اقتصادي ـ
اجتماعي كشور در سال گذشته به سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور منعكس
نمودند كه با تصويب مفاد برنامه و لحاظ نمودن آن در برنامه توسعه
كشور شاهد برخورد گسترده و ريشه اي با پديده بيابانزايي در ايران خواهيم
بود.
جمهوري اسلامي ايران بعنوان يكي از امضاء كنندگان كنوانسيون مقابله با
بيابانزايي معتقد است كه با تكيه بر سياستها و برنامه هاي پيش بيني شده و
افزايش همكاري هاي بين المللي، مي توان تا حد زيادي بر اين معضل فائق
آمده و تبعات سوء آن از جمله مهاجرت و فقر كه از پيامدهاي اجتماعي
بيابانزايي است را كاهش داد.
شركت كنندگان در اين مراسم با علم به عزم دولت ج.ا.ايران در مقابله جدي
با اين معضل بر موارد زير تاكيد مي نمايد:
1-
با توجه به اهميت طرح آمايش سرزمين در بهره برداري بهينه و پايدار از
استعدادهاي مناطق مختلف كشور، بر اجراي اين طرح بعنوان يك عامل اساسي در
جلوگيري از بيابانزايي تاكيد مي گردد.
2-
از آنجائيكه پديده بيابانزايي مقوله اي فرابخشي است و كنترل آن مشاركت
همگاني به ويژه ساكنين عرصه ها، بهره برداران ، نهادهاي مردمي و
دستگاههاي ذيربط را مي طلبد ،از اينرو بر ايجاد هماهنگي بين اين عوامل
بعنوان يك اولويت اجرائي تاكيد مي گردد.
3- نظر به اينكه آگاهي عمومي از اشكال و
خطرات بيابانزايي و آشنايي با نحوه مقابله با آن مي تواند نقش مهمي در
جلوگيري از تخريب سرزمين ايفا نمايد، لذا دستيابي به اين مهم در گرو
ترويج و تعليم از سطوح اوليه آموزش ابتدايي تا مقاطع عالي دانشگاهي و
نيز آموزشهاي عمومي از طريق رسانه هاي گروهي به ويژه صدا و سيماي جمهوري
اسلامي ايران و مطبوعات مي باشد.
4-
حمايت هاي دولت در زمينه بهره برداري بهينه و اصولي از منابع آب و خاك
كشور براساس استعداد مناطق و در چارچوب توسعه پايدار از الزامات كنترل
پديده بيابانزايي و تخريب اراضي محسوب مي گردد.
5-
با توجه به تهيه طرح شناسائي كانونهاي بحراني فرسايش بادي و تعيين
اولويتهاي اجرائي در كشور ، بر اجرائي نمودن اين طرح و قرار گرفتن آن در
دستور كار سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور تاكيد مي گردد.
6-
از آنجائيكه جوامع محلي ساكن مناطق بياباني با دانش سنتي و بومي خود
توانسته اند طي قرون متمادي با بيابان همزيستي داشته باشند. ضرورت تدوين
دانش بومي و تلفيق آن با فن آوري هاي نوين در استفاده بهينه از منابع
محدود اكوسيستمهاي مناطق خشك و نيمه خشك تاكيد مي نمايد.
7-
استقرار سيستم هاي هشدار دهنده اوليه خشكسالي در مناطق بياباني و مراكز
تحت تاثير خشكسالي تاكيد نموده و آن را ابزار مهمي در آگاهي رساني به
مردم و دولت در آماده سازي مقابله با اين پديده تلقي نموده و بر تعميق
همكاري هاي في مابين دو سازمان هواشناسي و جنگلها ،مراتع و آبخيزداري
تاكيد مي نمايد.
8-
با توجه به تجريبات ارزشمند جمهوري اسلامي ايران در زمينه بيابانزدايي
بويژه كنترل فرسايش بادي و تثبيت ماسه هاي روان ، بر ضرورت انتقال و
ارائه مطلوب اين تجارب به مراجع بين المللي و ساير كشورهاي مبتلابه از
طريق تاسيس و راه اندازي يك مركز بين المللي در ايران جهت ارائه خدمات
كارشناسي و آموزشي به كشور هاي مبتلابه در منطقه غرب آسيا پيشنهاد مي
نمايد.
|
